| atthapon's profileJinggalaaaaa....make me ...PhotosBlogNetwork |  Tools  Help |
|
|
Jinggalaaaaa....make me feel so EmotionalDecember 16 ไปดูคอนฯดงบังชินกิมา ประทับใจที่สุด  ก่อนอื่นต้องขอเกริ่นนำก่อนว่า
วันที่13-15 ที่ผ่านมาไประยองกับเพื่อนทั้ง 17คน รวมบอลก็18คน
มีบอล ต้า ไบร์ท วิน มะแม เอก ส้ม กิม นก โบ แตง ตี้ นุช แพร กิฟท์ จูน นิค และก็น้องแนน
ไประยองกับครอบครัววิน เป็นแบบ สุขภาพๆ สนุกมากกก ไปถึงก็ลงน้ำสระกันเรยยยย ทั้งวัน แล้วก็นอน
แล้วก็ตื่นไปน้ำตก เดินเขาอีก 860เมตร แล้วก็เล่นน้ำแล้วกลับ ดึกๆดูดาวตก แล้วก็เกิดเหต์การ์ณไม่คาดฝันขึ้น...
บอลพลิกตัว ขณะนั่งริมสระน้ำที่กระโดดเล่นเมื่อกลางวัน แล้วก็ จ๋อม!!! เสียงสิ่งของสิ่งหนึ่งตกลงไปในน้ำสระ
ที่เพิ่งใส่คลอรีน(เพราะกลิ่นคลอรีน หึ่งๆ) หันไปมอง อ่าววววว นั่นมันมือถือใครวะคุ้นๆ หึหึหึ มือถือบอลเองงง
มือจ้วงลงไปทันที (ที่มันตื้นเพราะเป็นที่นั่งในสระน้ำ มือเลยจ้วงถึง) ไบร์ทเผย เห็นตอนตก ช๊อตหน้าจอสว่างวาบ
บอลก็เลยเอาไปถอดแบต แช่ถังข้าวสารรอปาฏิหาร์ยจะเกิดขึ้น...
เช้าวันต่อมา ไปเอามาจากถังข้าวสารประกอบเข้าเป็นมือถืออีกครั้งหนึ่งผลปรากฏว่า...ช๊อต เหมือนเดิม(ดีที่ไม่ระเบิด)
และวันนี้(15 ธันวา)เป็นวันเกิด คิมจุนซู ดูเหมือนไม่เกี่ยวแต่ที่จริงแล้วเป็นวันคอนฯดงบังชินกิวันแรกที่บอลจองบัตรไว้
และต้องรีบกลับไปถึง อิมแพ็คให้ทันก่อน20นาฬิกาเพราะคอนเริ่ม
เอาแล้วครับ บอล มือถือก็เจ๋ง บัตรที่จองก็แพ๊ง แพง ถ้าไปไม่ทันก็โคดซวยยยยยยยยย(มือถือที่เจ๊ง 4500 บัตรราคาเท่ากัน)
กินข้าวเช้าเสร็จก็ออกเดินทาง..
ยังครับ เราจะยังไม่กลับกรุงเทพ เพราะตามแผนเราต้องไปพายเรือคายัคกันก่อน
เอา ไปพายเรือกัน ปวดแขนมากกกกกกกกกกก แต่สนุกโคดดดดดด จากนั้นก็ไปกินอาหารเที่ยงกันต่อ
โดยคุณแม่ของคุณอาสาฬห์ จ่าย เต็มที่ ทริปนี้ฟรีจิงๆๆๆๆๆๆ
จากนั้นก็บึ่งรถกลับกรุงเทพ โดยภาวนาให้ไปถึงคอนให้ทันเพราะออกจากระยอง 4โมงครึ่ง!!!
พี่รถตู้เหยียบเต็มที่ไม่ให้เราพลาด เพื่อนๆลุ้นตัวโก่ง โทรมาตลอดเวลา(ขอบคุณ นกที่ให้ยืมมือถือเพราะเจ๊แกมี2เครื่อง)
ว่าถึงอิมแพ็ค? ทันป่าวว? สู้สู้? ไปไม่ทันไม่ต้องไปเอาตั๋วนะ(มัดจำ2000 เหลือต้องจ่ายอีก 2500)เด่วเอาตั๋วฟรีจากชั้นก็ได้(ของอีกวันนึง)
ลงจากรถตู้ที่มาจากระยองแถวพระรามเก้า(ลงระหว่างติดไฟแดง)เวลา1ทุ่ม25 กระโดดขึ้นแท็กซี่คุณลุงโคดเจ๋ง แล้วตีสนิททันที
หวังให้ลุงเหยียบให้มิดทันคอนเสิร์ต แล้วลุงก็ทำตามปรารถนา นั่งมอไซค์เข้าไปต่ออีก30บาท
วิ่งไปเอาตั๋วแล้วจ่ายค่าตั๋ว แล้ววิ่งเข้าประตูคอนไป....
ในที่สุดบอลก็เข้าคอนทันในเวลา 1ทุ่ม 45 ยังชิวไปยืนฉี่แล้วก็โทรบอกเพื่อนๆด้วยความยินดีว่าถึงแล้วเข้าคอนแล้ว
เสียงตอบรับจากโทสับ กรี๊ดกร๊าด เฮฮา ว่าบอลประสบความสำเร็จ
แล้วก็เข้าไปดู คอนเริ่ม2ทุ่มตรงเป๊ะ คุ้มที่สุดในโลกกับ 4500 เก็บภาพไม่ได้เพราะโดนยึดกล้อง แต่ภาพมันอยู่ในหัวผมแล้วหล่ะครับ หึหึหึ
วันเกิดคิมจุนซูก็ต้องร้องเพลงวันเกิดถูกปะคับ ก็ร้องเพลงสิคับ แล้วแฟนคลับบัตร800(อัฒจรรย์)ก็โชว์ตัวอักษรhappy b-dayใหญ่ยักษ์
ด้วยไฟแท่ง(เหมือนแปรอักษร) เห็นแล้วขนลุกประทับใจ
4500 แลกกับเพลง rising sun,o,unforgettable,timeless,balloon,rememberแค่นี้ก็โคดคุ้มแล้ววววววววววววววววววววแค่นี้ก่อน
ปล.มิคกี้เกือบร้องไห้ ส่วนเซียก็เหมือนกันกับเพลง unforgettable(babo) มีความสุขมากๆนะคับ คุณคิมจุนซู
ปล.2 แต่ที่ประทับใจกว่าคือความช่วยเหลือของเพื่อนๆกับความยากลำบากของบอล ไม่ว่าจะเรื่องคอนฯดงบังหรือเรื่อง
มือถือตกน้ำก็ตามแต่ อันนี้น่าประทับใจกว่านะ มีเพื่อนดีดี ชีวิตคุณจึงดีขึ้นได้ จิงๆนะ ผมเจอมาแล้ว
เพื่อน กูรัก(พวก)มึงหว่ะ 555
November 23 รักแห่งสยาม...ทำซึ้งหึหึหึ ไม่ได้อัพนาน มัวแต่ไปอัพ hi5 เพลินเรยยยย
กลับมาแล้วคร้าบบบบบบบบบ
ที่ผ่านมา เล่าให้ฟังก่อน ไปตามดงบังมาด้วย(ตอนที่มาที่พารากอนนะ)ปราบปรื้มมมมม
แต่แรงจูงใจที่ใหญ่สุดคงเป็นหนังเรื่อง "รักแห่งสยาม"นี่แหละที่ทำให้อยากมาอัพสเปซ หึหึหึ
ตอนแรกก็ไม่ได้อยากดูหรอก แต่เพลงมันเพราะดีนะ แล้วผู้กำกับ13เกมส์สยองอ่า
แล้วกระแสที่บอกว่าเป็นหนังเกย์ เอาเข้าไปกันใหญ่โต
แต่ที่มาดูเพราะ วันทูคอล 60 บาทต่างหากกกก เลยได้ดูหนังดีดี(ดูกะ พี่ตั้ว เปย์ เสา มีเทอร์โบ กะกิ๊กด้วย)
ดูไปเรื่อยๆนะ ก็ตายแล้วว นี่กรูดูหนังเกย์อยู่เหรอเนี่ย....
ดูไปดูมา มันไม่ใช่อ่า มันเป็นหนังที่ดีมากกกกเรื่องหนึ่ง
ดูเรื่องนี้แล้วแบบ คนที่เล่นเป็นหญิงอ่า เล่นดีมากกกกก
(ทำไมไม่มีคนแบบนี้มาหลงรักกรูมั่งวะ แสดดดดดดด)
สินจัยก็เล่นดี แอบน้ำตาซึมไปด้วย พลอยก็เล่นดี
แต่จบห้วนๆไปหน่อย แต่สรุปโดยรวมดีอ่า ชอบ
มาเล่าแค่นี้แหละ อยากให้ไปดูกันเยอะๆนะ หนังดูแล้วถ้าอิน เราจะเข้าใจคำว่า "รัก"
ได้ดีขึ้นนะ(ดูแล้วมันอิ่มใจยังงัยก็ไม่รู้สินะ)
--------------------------------------------------------------------------------------------------
คุณว่ามั๊ย เวลา กั้นเราให้ห่างกัน
คนที่อยู่นครศรีธรรมราช ห่างกับคนที่อยู่กรุงเทพ16ชม.โดยรถไฟ
คนที่อยู่พระรามเก้า อาจห่างจากมศว แค่15 นาทีโดยรถไฟใต้ดิน
คนที่อยู่ที่ สยาม อาจอยู่ห่างจากคนที่อยู่ มาบุญครอง แค่ 5นาทีโดยการเดิน
หรือคนที่อยู่ ที่ตรงนี้อาจอยู่ห่างกับคนที่อยู่ที่ตรงนั้นแค่ ไม่กี่วินาที โดยการหันมามอง
แต่จะมีประโยชน์อะไร...
ถ้าคนที่อยู่ที่ตรงนี้ กับคนที่อยู่ที่ตรงนั้น ไม่รู้จัก และไม่คิดที่จะผูกสัมพันธ์กัน
คนที่อยู่ที่ตรงนี้ กับคนที่อยู่ที่ตรงนั้น คงไม่ต่างอะไร
กับคนที่กำลังปีนเขาที่สูงที่สุด กับ คนที่กำลังดำน้ำได้ลึกที่สุด โดยไม่รู้จักกัน
แต่คุณว่ามั๊ย คนที่อยู่ที่นครศรีธรรมราช กับคนที่อยู่ที่กรุงเทพหน่ะ น่าอิจฉานะ
เพราะเค้าโทรคุยกัน คิดถึงกัน และรักกัน...
ถ้าอย่างนั้น คนที่ไม่อยู่ที่ตรงนี้ แต่ผมอยู่ที่ตรงนี้และคิดถึงเค้า รักเค้า
แม้จะโทรคุยกันไม่ได้ แต่ผมก็โชคดีแล้วสินะ
(คงโชคดีกว่าคนที่ไม่รู้จักกันทุกคนบนโลกนี้แล้วหล่ะ...)
ปล.บทความนี้ไม่เกี่ยวกับหนังเรื่องรักแห่งสยาม ไม่ได้มีแรงบันดาลใจใดๆ แต่
มันมาจาก การนั่งรถไฟกลับจากนครศรีธรรมราชมากรุงเทพของผมเองคับ October 08 รับน้อง มานะไปรับน้องมาอ่า...
หนุกโคด
คืนแรก ฮามาก กับแตรมะแม แม่งรั่ว หนุกดี แต่แอบนอย น้ำไม่ไหล!!!!
กว่าจะไหล ตีสอง ไม่อาบแล้ว ล้างหน้าพอแฟมิลี่ง่วงๆ (แปลว่า ง่วงโคดๆ เน่ ศัพท์สแลง)
แล้ววันที่สองก็ตื่นมากินอาหารเช้า แล้วก็เล่นฐาน
แล้วก็กลับไปกินข้าว แล้วก็ขึ้นมาจะพร้อมละครรับน้อง
ปีนี้แอบเซ็ง เพราะไม่มีใครอยากแสดง เราก็เลยไม่อยากเป็นตัวตั้งตัวตี
เพื่อนว่ารัยก็เฉยๆ เพราะเซ็งจะไม่ทำรัยซักอย่าง ก็ไม่ได้
ในที่สุด ไบรท์ ก็เป็นตัวตั้งตัวตีในการทำละครรับน้อง
นั่นคือ ถ่ายหนัง !!!
โคดเจ๋งอ่าปีสี่ คือไปวันศุกร์ ตื่นมาวันเสาร์ คิดเนื้อเรื่องวันเสาร์เที่ยง
ถ่าย และแสดงก่อนกินข้าว ตัดต่อตอนบ่าย(ไกด์ตัดต่อ)
แล้วเปิดตอนกลางคืน จะเจ๋งไปไหนเนี่ย
ละครแม่งก็นะ .........
ช่างมันเหอะ เรามาดูรูปกันดีกว่าเนอะ
ปล.รับน้องคราวนี้สนุกมากเลยนะปีสอง ดีดี ชอบ
ส่วนไอ้ที่ไม่ดี ก็มีน้ำไม่ไหล แต่ไม่ใช่ความผิดแกนะปีสอง ไม่เกี่ยวกับแก
รีสอร์ทสวยมาก ชอบ เจ๋ง ดี August 26 ฝนตกฝนตก
ในภาษาเกาหลี คือ พีกา วาโย
เดี๋ยวนี้ ผม และคนอีกหลายๆคนไม่ชอบเวลาที่ฝนตก
เดินๆอยู่ ฝนก็ตกลงมา
ซักผ้า ที่ค้างมาเป็นสัปดาห์ แล้วฝนก็ตกลงมา
ดูทีวี สัญญาณภาพเสีย เพราะฝนตกลงมา
อะไรอะไรก็เป็นเพราะฝนตก
ตอนเด็กๆ ผมเป็นคนหนึ่งที่มีความสุขกับสายฝน
ฝนตกทีไร จะขอแม่ออกไปวิ่งเล่นตากฝนกับเพื่อนๆแถวบ้านทุกที
เราจะวิ่งไป หัวเราะไป มีความสุขไป กลางสายฝน
แต่เมื่อเราโตขึ้น คงไม่ค่อยมีใครมีความสุขกับสายฝนนัก
ทั้งที่มันก็เหมือนกับฝนที่เคยตกในตอนเราเด็กๆ
คงเป็นการยากนัก ที่จะยืนท่ามกลางสายฝนและมีความสุขที่มันตกลงมา
แทบไม่มีใครที่เมื่อโตแล้ว จะเดินไป ร้องเพลงไปอย่างมีความสุขกลางฝน
ตอนนี้ผมคงหาโอกาสที่จะเป็นแบบนั้นยากเสียแล้ว
เป็นเพราะสังคมรอบข้างเหรอ? เพราะกลัวคนอื่นเค้าจะมองเราว่าบ้าเหรอ?
ไม่รู้สิครับ แต่ถึงยังงัย ผมก็ยังไม่กล้าอยู่ดี
แต่ถ้ามีเพื่อนร่วมทำอะไรอย่างนี้ก็ไม่แน่นะ แค่วิ่งตากฝนด้วยกัน ก็ดีแล้ว...
ฝนตกที่ไหนก็เหมือนกันนะครับ ก็แค่สายน้ำที่ร่วงหล่นมาจากฟากฟ้า
มันไม่ได้มีความต้องการแกล้งใคร หรือ ต้องการที่จะซ้ำเติมความทุกข์กับใคร
แต่ขึ้นอยู่กับเราที่จะรู้สึกกับมันอย่างไร
ลองยืนอยู่หน้าบ้าน ท่ามกลางสายฝน แล้วยิ้มกับมันดู
มันอาจเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เรามีความสุขกับมันก็ได้...
อีกอย่างหนึ่ง
วันนี้ฝนตกครับ.....
ปล.ผมเคยวิ่งตากฝนกับเพื่อนคนหนึ่ง ไม่ได้ตั้งใจหรอกนะครับ แต่ต้องทำ
เพราะรีบมาก สนุกดีเหมือนกัน พอเข้าอาคารวิ่งเข้าห้องน้ำเอาหัวอังที่เป่ามือกันใหญ่เลย
สนุกดีครับ เป็นความทรงจำดีดีที่เหลือไว้อีกอย่างกับเมทของผมครับ...
July 30 คุ้มจริงๆเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา
ออกไปข้างนอกได้คุ้มค่ารถมากๆๆๆ
-คุ้มแรก
ออกไปดู เต้น cover ก้ดีนะ รู้สึกเริ่มโดนดูดกลืนไปกับพวก เจป๊อป เคป๊อบเข้าทุกวันๆ แต่ยังไม่บ้าเท่าแค่นั้นเอง
ก็ไปดู แล้วก็แอบมาหัดเต้น(555) แม่งเต้นไม่ได้แบบเค้าสักที เลยไปถามหลีดซีคอนเก่า(คุณ ยงกี) เค้าก็บอกว่าให้แกะ
ทีละอย่าง แกะ เท้า และแกะมือ แล้วค่อยมารวมกัน มันยากหน่ะเว้ย
ทั้งหมด 42วง พ่องตายเหอะ สมัครอะไรกันนักหนา แต่วงแรก วงของเพื่อนเอกญี่ปุ่น เต้น ชอน-ซาง-จี-ฮี
ตอนนี้กำลังชอบวงนี้อยู่เรยย ชอน-ซาง-จี-ฮี เนี่ย วงผู้หญิง4คน ร้องเสียงดี เต้นเก่งเวอร์ ของค่าย เดียวกับดงบัง
ซูเปอร์จูเนียร์ แทร็ก โบอา ฯลฯ ก็ดูๆไปเรื่อยเต้นเก่งบ้าง ฮาบ้าง แล้วแต่วง
-คุ้มสอง
หลังจากนั้น 5โมงไปดูงานคณะศิลปกรรมศาตร์ต่อ เค้าจัดงานครบรอบ15ปีของคณะ(รวยปะหล่ะ 15ปี จัดสยามดิส
ดูคณะมนุษยศาสตร์สิ 33ปีแระ ยังจัดองครักษ์อยู่เรยย555)เค้ามีการแสดง เจ๋งดี แล้วก็มีวันที่ 3นี้ด้วยนะที่หอประชุม
พระเทพ ยังงัยก็ว่างไปดูด้วยหล่ะ เชื่อว่าต้องมีรัยเจ๋งๆอีกชัวร์ คอนเฟิร์ม เวลา บ่าย2มั้งนะ ถ้าจำไม่ผิด ฟรีด้วย
-คุ้มสาม
เพื่อนได้บัตรฟรีมา ไปดูการแสดง hello kitty ที่เค้ามาจัดในไทย เป็นการแสดงโชว์มิวสิเคิล ฟรี ก็เลยไปดูกัน
บัตร วีไอพีด้วย 2000 ห้องจุคนได้ 7000คน มีคนดู100กว่าคน....สงสารคนแสดงจังงงงง แต่เวลาเค้าให้เราทำรัย
เราก็ทำนะ ให้บ๊ายบาย โบกมือ ปรบมือ ตะโกนทำทุกอย่างเรยย แต่อยากบอกว่า หลังจากได้ดู เกลียดคิตตี้เข้าไส้
แมวบ้ารัย เสียงแร๊ดดดดดด แรดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
น่ารำคาญเสียงที่สุดเรยยยยยยยยยยย
เด่วจะปิดกีฬามหาวิทยาลัยโลกระ
ได้ไปหาเมท ที่ประจวบฯสักที แล้วจะเลยกลับบ้านเรยยอ่านะ หลังจากนั้นก็จะรีบขึ้นมาบู๊งานต่อ
มีทั้งพรีเซนท์ อาจารย์วัฒนา ถ่ายหนัง อาจารย์นวลละออ พรีเซนท์อาจารย์นวลละออ
ตายห่าแน่ เหอ เหอ เหอ
ปล.มีข้อความไม่สุภาพเยอะ หน่อย ไม่เป็นรัยนะ ผมเชื่อว่าคุณอ่านได้ เหอ เหอ เหอ
บอล เพื่อนสนิท เซีย ดงบังชินกิคับผม July 20 วันเกิดเยอะจิงเดือนที่ผ่านมา วันเกิดเยอะมากก
ทั้งเอก ทั้งวิน ทั้งฮัท
แฮบปี้เบิร์ทเดย์ทุกคนนะ
แซง-อิล-ชุก-คา-แฮ(ภาษาเกาหลี แปลว่า สุขสันต์วันเกิด)
วันเกิดปีนี้ขอให้มีอะไรใหม่ๆเกิดขึ้นกับชีวิต
อะไรไม่ดี ไม่ดี ขอให้ออกไปจากชีวิต มีแต่สิ่งดีดีเข้ามา
และขอให้ความรัก ที่อยู่รอบตัวคุณ จงเข้ามาทำให้คุณมีความสุข
--------------------------------------------------------------------
วันนี้รุ่นน้องเล่าให้ฟังเรื่อง forward mail ที่ส่งฟอร์เวิร์ดกันที่แบบ
ขาดเลือดกรุ๊บนู้น นี้ นั้น ต้องการความช่วยเหลือด่วน
ว่ารุ่นน้องเพิ่งได้รับ ฟอร์เวิร์ดเมล์ฉบับหนึ่ง อ่านไปอ่านมาเป็นเรื่องของเพื่อนเค้า
ที่เค้าเพิ่งไปงานศพมา...
คือน้องเค้าได้เมล์ ฟอร์เวิร์ดนี้มาจากเพื่อนในรุ่น ที่ไม่รู้จักคนในเมล์เลย
ฟังดูไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่เอาเป็นว่า อีคนที่ส่งมาขอความช่วยเหลือ เป็นเพื่อนของน้อง
ที่เค้าเพิ่งไปงานศพมา แล้วมาเจอฟอร์เวิร์ดเมล์ของเพื่อนเค้าเอง
...................................................................................
อึ้งกันเลยทีเดียว
ผมก็มักได้นะ ฟอร์เวิร์ดเมล์เหล่านี้ แต่ผมไม่เคยสนใจเลยแม้แต่น้อย
ได้ทีรัย ลบทันที ด้วยความรำคาญ ไม่อ่านเลยด้วยซ้ำ
บอกได้คำเดียวว่า ขอโทษจริงๆครับ
เมื่อโดนกับคนใกล้ตัวจึงรู้ว่ามันสำคัญกับคนที่เค้าส่งขนาดไหน
เพื่อนอีกคนเค้าไปฝึกงานที่โรงพยาบาล เค้าบอกเค้ารู้สึกแย่มาก เวลาเค้าประกาศ
ว่าแบบ ออกไมค์โรงบาล "ขณะนี้กำลังขาดกรุ๊บเลือด ab ต้องการด่วน"
แล้วอีก3นาทีก็ประกาศอีก คือแบบ คนที่เค้าต้องการจริงๆคงนอนรอเป็นตายเท่ากันอยู่
เฮ้อออ พูดเรืองแบบนี้ก็เครียดนะ บางทีเราก็อยากช่วย บางทีเราก็เฉยๆ เลวจริงๆ
แต่บางทีอยากช่วยมาก แต่ไม่รู้จะช่วยยังงัย
แค่นี้ก่อนนะคับ
ปล.ตอนนี้ดงบังออกซิงเกิ้ลอีกแร้ววว เหอ เหอ เหอ
ใครอยากได้เพลงรัยบอกได้นะ ถ้าหามาให้ได้จะเอามาให้หล่ะคับผม
June 30 Happy Birthday to me!!!วันเกิดผม ผ่านมาแล้วสินะ 27 มิถุนายน 2529 ปีนี้ 21ปีแร้วอ่า แต่ผมก็ยังรู้สึกว่าเป็นคนเดิม
เหมือนตอน ป.1 หรือ ม.1 หรือ ปี1 แค่ได้เจออะไรมากขึ้น มากขึ้น จนมันได้คิดอะไรมากขึ้น มากขึ้น
แล้วก็ได้แก้ปัญหามากขึ้น แค่นั้นเอง
ตอนเด็กๆ เคยเป็นกันมั๊ยคับ เห็นพี่พี่มาเยี่ยมโรงเรียนอะไรอย่างนี้ แล้วก็คิดว่า พี่เค้าดูแก่ ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น
แต่พอเรามาอยู่จุด จุดนั้น ที่เราเคยมอง เรากลับคิดว่า เราก็เป็นอย่างนี้มานานแล้ว
-------------------------------------------------------------------------------------------------
วันเกิดผมปีนี้ ผมได้ไปแหล่ง อโคจร ครั้งแรกของชีวิต 555 ฟังดูแย่นะ แต่ไม่แย่อย่างที่คิดไว้
ทำให้ผมเข้าใจคนอีกกลุ่มหนึ่งมากขึ้นด้วย เป็นประสบการณ์ใหม่ๆ อีกอย่าง แต่อย่าคิดว่าผมจะติดใจนะ
ที่นั่นคือ ผับแห่งหนึ่ง แถวทองหล่อ(แน่นอน ตอนอยู่องครักษ์อาจเคยไปหลังมอ.นะ แต่เคยเหยียบแป๊บนึง
แล้วก็เดินออก เพราะไม่ไหว อึดอัด เหม็นบุหรี่ สุดฤทธิ์)
คราวนี้ ที่ไปเพราะ เพื่อนมันนัดกันไป แล้วก็เออ ไหนไหนก็วันเกิด ลองก้าวเข้าไปอีกโลกหนึ่งดูว่าเป็นอย่างไร
มีไปกัน 3+6 คน ที่ร้านนั้น...อึดอัดมากกกก ไม่มีแม้แต่ที่นั่งต้องยืนอย่างเดียว
แล้วก็เหม็นบุหรี่มากกกกกกกกกก ถึงมากที่สุด ผมเคยคิดเรื่องบุหรี่นะ ว่า ผมไม่สูบ แต่เพื่อนสูบไม่มีปัญหา
ห้ามได้ห้าม แต่ถ้าเราเข้าใจเค้า ก็เข้าใจ แต่ก็พยายามแสดงออกว่าเป็นห่วงให้เลิก เค้าตอบสนอง ก็โอเค
อะ เข้าเรื่องต่อ เนี่ยเหม็นบุหรี่มากกก คือตอนแรกไปยืนก็แบบ ทน แล้วแบบไปห้องน้ำบ่อยมาก เพราะตรงห้องน้ำ
ไม่มีใครไปยืนสูบ ตรงนั้นเลยมีกลิ่นบุหรี่น้อย คือจะอ้วกเลยอ่า แสบคอมาก แต่พอสักพักก็ทนได้อ่า เริ่มชิน
แล้วมีวงเล่นสด มันส์มาก เจ๋งโคดๆ นักร้องสุดยอดดดดดด ผู้หญิงสุดยอดดมากเจ๋งที่สุดเรยย
แล้วก็เต้นๆ ตลอด (เพราะไม่มีที่นั่ง)เลยต้องเต้น เพื่อน build ด้วยเลยเออ เด่วมันเหนื่อย เลยตอบสนอง 555
เต้นกะเค้าด้วย แล้วก็กลับก่อน 3 คน กลับประมาณตี 1
ถึงหอ ตีสองรีบอาบน้ำนอนเลย สระหัวสองครั้ง ยังไม่หายกลิ่นบุหรี่ เฮ้ออ
---------------------------------------------------------------------------------------
ขอบคุณคำอวยพรวันเกิดของทุกคนเลยนะ
เพื่อนๆในรุ่น 28ทุกท่าน
นิว-ที่ทำเค้กให้กิน ,sms-ที่ส่งให้ทุกท่าน ,นุช-อัลบั้มรูปสุดเจ๋งโคดๆ
เพื่อนทุกคนจริงๆนะ แม้ไม่ได้เอ่ยนาม แต่เราก็รักทุกคนจริงๆ
พี่ชิง-โทรมาอวยพรให้ตอนเที่ยง ,เป็นวันเกิดที่ดี๊ ดีจังเรย โทรกลับบ้านให้ทุกคนอวยพรเรยย
---------------------------------------------------------------------------------------
ในอัลบั้มรูป แน่นอนว่ามีคนในรุ่น ครบ ครบคือครบ ไม่ขาดเลย
ผมว่า รูปถ่ายเนี่ยมีคุณค่ามากเลยนะ
บางที สมองของเรา แม้จะมีความทรงจำดีดี อยากจดจำแค่ไหน แต่มันก็เก็บได้ไม่เคยหมดสักที
แต่รูปถ่ายเนี่ย มันช่วยย้ำเตือนเราเสมอเลย
ทำให้จำได้ว่า ที่ไหน? เมื่อไหร่? คุยเรื่องรัย? กับใคร?
ที่สำคัญ ทำให้จำได้ว่า มีใคร คนไหน อยู่กับเราตอนไหน บนโลกใบนี้
และ ทำให้จำได้ว่า เคยมี ใคร คนไหน อยู่กับเราตอนไหน บนโลกใบนี้
แต่ก่อนผมไม่ชอบถ่ายรูปนะ แต่ตอนนี้เห็นกล้องไม่ได้เลย
อาจเพราะคงกลัวมั้ง ว่า ถ้าอยู่มาวันหนึ่ง เราหายไปจากที่ที่เคยอยู่
จะมีใครจำเราได้บ้างหรือป่าว???
ผมว่า หลังจากอ่านสเปซผมจบ คงมีหลายคน ลุกขึ้นไปหยิบอัลบั้มรูป
ในลิ้นชักเก่าๆ ขึ้นมาดู แล้วก็อดยิ้มไปกับมันไม่ได้สินะ
แต่บางคน คงไม่ได้แค่ยิ้มอย่างเดียวหรอก...ใช่มั๊ย
คงมีบางคน ที่อาจเสียน้ำตากับมัน กับอดีตที่แก้ไขมันไม่ได้ แต่ต้องทนยอมรับมัน
เราทุกคน คงไม่อยากเป็นแค่รูปถ่ายเก่าๆ แต่คงอยากมีรูปถ่ายเก่าๆที่ดีดี เก็บไว้เสมอ
ปล.คิดถึงเมทเสมอ เสมอเลยนะ เมทต้องอยู่ในความทรงจำผมตลอดไป ไม่มีทางลืมหรอก :-) |
||||
|
|
